Staf Sleeckx

Staf Sleeckx

Uw bezittingen veilig stellen, ver weg van verzekeringen


PROFIEL
Staf Sleeckx is een (voornamelijk) productfotograaf met een passie voor kunst en antiek
Ook 360°-panoramma’s en ballet zijn geliefkoosde onderwerpen
De teloorgang van ons patrimonium, de wereldwijde verspreiding van van onze eigenheid en identiteit, slapende waakhonden zijn de beweegredenen en positieve frustratie van deze kunstliefhebber


TALEN
NL


FORMULES
Vanaf ½ uur
In de toekomst ook met powerpoints en echte workshops met eigen camera


ONDERWERPEN
De kunst van het registreren
Veel privéverzamelaars springen eerder achteloos om met hun kunstcollectie: ze beveiligen ze matig en registreren ze niet. Nochtans is dat geen verloren moeite: in België worden er jaarlijks 1200 kunstwerken en waardevolle objecten gestolen*.
De overheid gaf onlangs 40.000 objecten vrij aan het grote publiek , omdat de eigenaars niet te achterhalen zijn
Kunstroven met grote én kleine ‘k’
Kunst oefent een opvallende aantrekkingskracht uit op criminelen. Denk maar aan De Schreeuw van Edvard Munch. Onweerstaanbaar voor enkele dieven die hem in 2004 op klaarlichte dag stalen uit het museum in Oslo. Of nóg opmerkelijker: de diefstal van schilderijen van Cézanne, Degas, Van Gogh én Monet. In november 2008 allemaal ontvreemd in het E.G. Bührle-museum in Zürich .
Maar ook een kleine of middelgrote kunstverzamelaar bevindt zich in het criminele vizier. Omdat hij een weerlozer slachtoffer is. Want statistieken wijzen uit dat de belangrijkste privécollecties zich in woningen buiten de stad bevinden. Lees: vrijstaande huizen zonder sociale controle. En dus met een hoger inbraakrisico.
Helft kunstroven uit privéwoningen
Meer dan de helft van de gestolen kunstvoorwerpen wordt ontvreemd in woningen. Dan pas volgen kerken, galerijen, kunsthandelaars en musea. De reden? Privécollecties zijn amper beschermd en de woningen hebben geen alarmsysteem – of toch geen waterdicht. Ook achteraf heeft de kunstdief weinig te vrezen. Haast geen enkele privéverzamelaar registreert zijn kunstwerk: er zijn geen professionele foto’s, noch gedetailleerde omschrijvingen. Voor politiediensten is het zoeken naar een speld in een hooiberg – en ze weten niet eens hoe die speld eruitziet.
Houd de dief!
Voorkomen is beter dan genezen. Veiligheidsadviseurs hameren dus op een betrouwbare beveiliging – van alarminstallatie, over kluis, tot camera’s. Maar veel preventiesystemen zijn nobel onbekend bij privéverzamelaars. Een alarminstallatie met bewegingsdetectoren of een gepantserde anti-inbraakdeur met stalen omlijsting? Tot daaraan toe. Maar een Xtra-Sense-rek dat alarm slaat wanneer het kunstvoorwerp van zijn schap verdwijnt? Dat kennen veel kunstliefhebbers alleen maar uit de film. En ook de mistmachine die de woning binnen de twee seconden in een dikke, ondoordringbare mistlaag hult, is hen vreemd.
Kunstzinnig bewijsmateriaal
Jaarlijks verdwijnen er wereldwijd duizenden kunstwerken. Sommige worden gelukkig teruggevonden. Probleem opgelost? Neen, want vaak hebben de gedupeerde eigenaars geen eigendombewijs. Waardoor het gerecupereerde kunstwerk niet kan worden teruggeven. Daarom is naast de beveiliging de registratie van kunstvoorwerpen net zo belangrijk. Dat besefte Staf Sleeckx toen hij in 2006 de firma Fotopolis oprichtte. Hiermee wou hij het gebrek aan bewijsmateriaal tegengaan.
Staf Sleeckx: “Een geregistreerd voorwerp vermindert het risico op diefstal: dieven weten dat hun kansen erdoor slinken. Het kunstwerk wordt gemakkelijker opgespoord en geïdentificeerd. Tijdens cursussen of lezingen, of in mijn nieuwsbrief plaats ik beveiligings- en registratiemanieren dan ook in de kijker. De opties zijn legio: een merkpen, microkristallen, of een AVID-microchip. Met de merkpen schrijft de eigenaar in onzichtbare inkt zijn naam of initialen op het kunstwerk. Duikt het op in een rovershol? Dan brengt uv-licht de eigenaar aan het licht. De microkristallen bevatten een spectrumcode: vijf kristallen met opzettelijke onzuiverheden kenmerken een kunstwerk – onzichtbaar én onmogelijk om zonder schade te verwijderen. De AVID-microchip zo groot als een rijstkorrel valt evenmin op. Hij zendt golven op radiofrequentie uit. Die worden opgepikt door speciaal daarvoor bestemde leestoestellen. Indrukwekkend!”
Kunstwerk in the picture
Kunstregistratie hoeft niet duur te zijn. Dat bewijst Staf Sleeckx door zelf een betaalbare, betrouwbare registratie aan te bieden … inclusief de bewaring.
Staf Sleeckx: “Een beeld zegt meer dan duizend woorden. En dus neem ik als registratie duidelijke, gedetailleerde foto’s van waardevolle bezittingen. Die foto’s bewaar ik ook. Zo kan het kunstwerk nooit samen met de fotoregistratie gestolen worden. De bewaring verloopt volgens de internationale standaard: verpakt in zuurarme, waterafstotende dozen die bestand zijn tegen vocht en extreme temperaturen.”
Gezocht, gevonden … én terugbezorgd
De tand des tijds speelt veel misdaden parten, omdat de sporen vager worden. Bij een kunstroof is het tijdsverloop eerder een hulp dan een last. Tijdens die periode verhuist het gestolen kunstwerk: van brocanterie naar antiekhandelaar, van veilinghuis naar verzamelaar. Zo duikt het gestolen goed plots weer op. Bestaan er dan professionele foto’s en gedetailleerde omschrijvingen van het kunstwerk? En zitten die veilig opgeborgen in een privé of politionele databank? Dan is de koppeling van het gestolen voorwerp aan de rechtmatige eigenaar een koud kunstje!




RUBRIEK
Antiek / kunst /beveiliging / fotografie / cursus / art antique / inbraak / brand / verzekering / diefstal / patrimonium / musea / verzameling / collectie / Staf sleeckx / fotopolis / Building Evidence
Gesproken talen: Moedertaal